Bewogen met zending

Onlangs was ik een weekend te gast in de kerk van Nässjö in het zuiden van Zweden. Daar was een regionaal zendingsweekend onder de titel "Bewogen". Bewogen zijn met zending was de gedachte. In het voetlicht stond vooral Estland, een land waar meerdere gemeentes in de regio een speciale band mee hebben. Er waren dan ook twee gasten van onze zusterkerk in Estland op bezoek: de secretaris-generaal Erki Tamm en pastor Tönis Rosimaa, die tien jaar lang in China heeft gewerkt en nu een kleine gemeente in een voorstad van Tallinn heeft gesticht.

Het weekend begon met een jongerendienst op vrijdagavond, waar Tönis sprak. Op zaterdag waren er een aantal seminars. Zelf was ik gevraagd om te spreken over "bewogen met zending" vanuit mijn persoonlijke belevenis - wat beweegt iemand om als zendeling naar een ander land te gaan, van Nederland naar Noord-Zweden in dit geval. De gasten uit Estland vertelden over de situatie van hun kerk, in een land dat volgens een groot onderzoek niet lang geleden het meest geseculariseerde land ter wereld is (Zweden kwam in dit onderzoek met een kleine marginaal op de tweede plaats...). Estland, het land waar ooit ECM is ontstaan, heeft grote veranderingen doorgemaakt, het heeft een geschiedenis van onderdeel zijn van een aantal verschillende landen - onder meer Zweden en in meer recente tijd bezet door de Sovjet Unie - en heeft na de zelfstandigheid 20 jaar geleden een snelle ontwikkeling doorgemaakt. In de avond was er een zendingsdienst, waar ik sprak over Jezus' woorden: "Zoals de Vader mij gezonden heeft zend ik ook u. Ontvang de heilige Geest." De Geest is onmisbaar in elke vorm van zending, dichtbij en veraf. Het geheel werd zondags afgesloten met een dienst waar een van onze Estlandse bezoekers preekte over de roeping van Jesaja.En over hoe wijzelf geroepen zijn - maar zijn we bereid om te gaan in de opdracht die de Heer ons geeft?

Al met al een weekend waarin velen opnieuw geïnspireerd werden asl het gaat om zending. Zweden is een zendingsland, daar kunnen we het over eens zijn, maar Zweden is ook een land met een zendingspotentiaal die groter is dan wat op dit moment verwezenlijkt wordt.

Foto's van het weekend zijn te zien op de site van de kerk in Nässjö.

Nogmaals Joining Hands for Mission

Hoofdspreker op de Joining Hands for Mission conferentie in Duitsland een paar weken geleden was Johannes Reimer. Een man die wat te zeggen heeft. Hij groeide op in Estland, toen een deel van de Sovjetunie en kwam daar tot geloof. Vandaag is hij professor aan het Theologisch Seminarium in Ewersbach, van de Bund Freier evangelischer Gemeinden (FeG) in Duitsland. Hij hield een serie voordrachten over het wezen van de kerk, alsmede een track over missionaire gemeentestichting. De voordrachten over het wezen van de kerk zijn inmiddels op de website http://www.joininghandsformission.com te beluisteren.

Dit gaf veel stof tot nadenken over hoe je een gemeente missionair kunt laten zijn in zijn omgeving. Het lijkt zo logisch maar het is zo vaak niet zo, althans in Zweden en zeker ook op veel andere plaatsen: de gemeente moet relevant zijn, iets betekenen voor de gemeenschap en de cultuur waarin ze wil werken. Als we eerlijk zijn zien we nogal eens dat de gemeente meest relevant is voor de eigen groep van leden en sympathisanten. Maar wat betkent de gemeente voor de doorsnee dorpsbewoner of stadsbewoner?

Het verhaal gaf ons, die met zending in Europa werken in verschillende landen, veel leerzaams mee. Een staartje is het boek van Johannes dat ik nu lees: Die Welt umarmen, Theologie des gesellschaftrelevanten Gemeindebaus. (Francke, 2009). Voor degenen die duits lezen een aanrader!

Jaarconferentie

We zijn alweer even terug van de jaarconferentie. Het was een enorme happening, waar een veelheid aan seminars, diensten en andere bijeenkomsten was. De officiële jaarvergadering was een deel van de conferentie, een belangrijk deel, maar daarnaast waren er gezamenlijke activiteiten met de Baptisten en de Methodisten, waar we deze conferentie samen mee hadden. Er waren enkele duizenden deelnemers, maar opdat niemand zich verloren zou voelen was er elke dag een bijeenkomst in een kleine groep van ongeveer 10 personen om ervaringen te delen. Zelf had ik de leiding over een van deze groepen, de enige engelstalige, voor de buitenlandse gasten van de conferentie. Het was boeiend om zo te delen met kerkelijke vertegenwoordigers uit Wit-Rusland, Japan, USA, Estland en enkele uit Zweden.

De avonddiensten waren hoogtepunten. Eén avond was de internationale avond. Thuiskomende kortverbanders en zendelingen werden verwelkomd en nieuwe mensen uitgezonden naar alle delen van de wereld. Het podium was bijna te klein voor de grote groep. Een andere avond werden nieuwe pastors geordineerd. Ook dat is altijd een hoogtepunt.

Nu zijn we weerin Kiruna. Gister sneeuwde het een groot deel van de dag, maar nu schijnt het zonnetje. De natte sneeuw is allang weer verdwenen, maar zomer is het nog niet, ook al gaat de zon 's nachts niet meer onder.

Naar Spanje

Overmorgen is het zover. We gaan op reis naar Gandia ten zuiden van Valencia in Spanje. Zaterdag start de tweejaarlijkse conferentie van ECM International, waar alle ECM'ers verwacht worden. Natuurlijk ook een flinke groep nederlanders.
Het zal ongetwijfeld goed zijn om de rapporten uit de verschillende landen te horen!

We zien uit naar een interessante week, waar we veel oude en nieuwe collega's zullen ontmoeten. Het toeval (?) wil dat de twee zendingsechtparen die de Mission Covenant Church in Zweden heeft in Spanje vlak bij Gandia werkzaam zijn. Zij komen ook een dag naar de conferentie en samen met hen zal ik ook een dag het kantoor van FIEIDE (de spaanse Bond van Vrije Evangelische Kerken) bezoeken. Zowel ECM als onze kerk werken samen met FIEIDE.

Jaarconferentie

Nu zijn we terug van de jaarconferentie van de Missionskyrka. In Stockholm. Vier dagen van interessante seminars, bijeenkomsten, gesprekken, kerkdiensten en natuurlijk de jaarvergadering zelf. Belangrijkste besluit: de kerk wil verdergaan in een proces om samen te gaan met twee andere kerken in Zweden, de methodisten en de baptisten. De beide andere kerken stemden daar in hun vergaderingen ook voor. Er zijn al een heel aantal gefuseerde gemeentes in het land.

Gerdien vertegenwoordigde Kiruna op de vergadering. Ikzelf was vooral betrokken bij de gasten van onze buitenlandse zusterkerken. Ditmaal uit India, de beide Kongorepublieken, USA, Noorwegen, Estland en Litauen. Vele goede gesprekken, plannen voor verder samenwerking enzovoort. Vanuit India was onder meer een leraar van hun pastorsopleiding aanwezig, die de afgelopen weken in heel Zweden (ook in het noorden) gemeentes en groepen heeft uitgedaagd. De indiase Hindustani Covenant Church is een sterk groeiende kerk, die de laatste 30 jaar van 7 naar ruim 100 gemeentes is gegroeid. Het is duidelijk dat het voor de krimpende kerken in Zweden goed is daar meer over te horen!

Met de gereformeerde kerk in Litauen werd een samenwerkingsovereenkomst ondertekend. Litauen en Estland zijn landen die eigenlijk als buurlanden beschouwd kunnen worden en waar veel historische banden mee zijn.

Gerdien was een van de leiders van de kleine gespreksgroepen die driemaal bij elkaar kwamen. Zo hoefde niemand zich verloren te voelen in deze grote conferentie met buiten de ca 650 vertegenwoordigers van gemeentes nog een hondertal andere deelnemers.

Een andere belangrijke zaak was de zaterdagavonddienst, waar de nieuwe pastors en diakens van dit jaar werden geordineerd. Dat was werkelijk een hoogtepunt om mee te maken en voerde de gedachten terug naar die keer 13 jaar geleden toen wij zelf geordineerd werden!

Jaarconferentie

Morgen gaan we naar Stockholm. Woensdag begint de jaarconferentie van de kerk. Gerdien vertegenwoordigt op de jaarvergadering, die drie dagen duurt, de gemeente in Kiruna. Een van de grote punten waar over gepraat gaat worden is, of de kerk toe zal gaan werken naar een samengaan met de Zweedse Baptisten en Methodisten. Met beide kerken is al veel samenwerking. Gerard is samen met anderen verantwoordelijk voor een aantal gasten uit andere landen, vertegenwoordigers van zusterkerken waar de zendingsafdeling mee samenwerkt.

Naast de formele vergaderingen zijn er natuurlijk kerkdiensten elke avond en een aantal seminars. Ook is er een speciale kinderconferentie, waar Ruben en Alexander aan deelnemen.

Samische theologie

De voorbereidingen voor de conferentie over samische en oerbevolkingstheologie aan de theologische hogeschool in Stockholm zijn nu in volle gang. Vijf sprekers zijn er, onder andere een indiaanse theoloog uit Canada, Terry LeBlanc. Hij zal ook Kiruna bezoeken, een paardagen voor de conferentie. Hij is hier al eerder geweest in verband met een conferentie voor oorsprongsbevolkingen 2005. Daarna reizen we samen naar Stockholm. Behalve hij zijn er een aantal sprekers uit Zweden, waaronder ikzelf. We hopen ook op deelname uit Denemarken, waar men niet met Samen maar met de groenlandse Inuit werkt.

Vandaag konden we het besluit nemen dat er voldoende aanmeldingen zijn om de conferentie te laten doorgaan. Maar we zouden graag nog een aantal meer deelnemers hebben. De laatste aanmeldingsdatum ligt ook nog een week in de toekomst dus dat kan nog.

We hopen dat deze conferentie kan leiden tot een soort van netwerk van theologen die zich met oorsprongsbevolkingen bezighouden. Het is van belang om goed na te denken over wat je wilt en kunt doen bijvoorbeeld met samische kerkdiensten. Welke delen van een cultuur kunnen geïntegreerd worden in de kerk en welke niet, en waarom. Dat soort vragen duikt regelmatig op. Vandaar dat dit een belangrijke conferentie is. Het is bovendien de eerste van zijn soort in Zweden.

Conferentie in Gotenburg

De afgelopen week waren we in een warm Gotenburg (30 graden). Daar was de jaarvergadering van Svenska Missionskyrkan. Ongeveer 800 vertegenwoordigers van de gemeenten waren bijeen, maar daarnaast waren er nog veel meer mensen. We hielden onze conferentie samen met de Baptisten en de Methodisten en onze jongerenorganisaties. Dat betekende dat de gezamenlijke kerkdiensten wel door 4000 mensen bezocht konden worden.

Voor de kinderen was er een eigen kinderconferentie. Een van de belangrijkste punten op de conferentie was het aannemen van een principeverklaring dat de drie kerken willen werken aan een toekomstig samengaan in een nieuw kerkgenootschap. Er is al veel samenwerking: samen met de andere twee hebben we onze pastorsopleiding (de Theologische Hogeschool in Stockholm) en samen met de Baptisten ons kerkblad Sändaren.

De week ervoor was ik ook al in Gotenburg, samen met Rubens schoolklas op schoolreis. Een mooie stad, door nederlanders aangelegd. Het oude centrum doet dan ook wel wat nederlands aan.