Bidden voor Bethlehem

Vervoer in het regenwoud

De tweede helft van februari was ik in Nicaragua, samen met mijn collega die verantwoordelijk is voor zending in dat deel van de wereld. Ik was erbij met name om te zien wat de kerk kan doen voor de situatie van de indianenvolken. Nicaragua heeft 23 indiaanse territoria die zelfbestuur hebben. Buitenstaanders mogen zich daar niet vestigen. Het probleem is echter dat dat laatste toch gebeurt. Mensen komen daar, kopen illegaal land, of nemen het met geweld, en de levensmogelijkheden voor de indianen verdwijnen. Het probleem lijkt te zijn dat de overheid wel goede wetten heeft maar niet voldoende daadkrachtig reageert bij de implementatie.

Wij bezochten een dorp van de Mayanga-indianen in het tropisch regenwoud in het natuurreservaat Bossawas. Het dorp heet Bethlehem (de meeste Mayanga horen bij de Broederkerk in Nicaragua). De enige manier om er te komen is met een boomstamkano over de rivier, of via een vele uren durende moeizame wandeling door het regenwoud. Het dorp ligt in een prachtig gebied. De Mayanga's hebben kleine ecologische landbouwstukjes in het woud, een project dat met Zweedse ontwikkelingsgelden ondersteund wordt.

Bethlehem

Er is echter een grote druk van mensen van buitenaf. Zowel de grond als het goud dat in dit gebied te vinden is trekt. De Mayanga hebben al verschillende van hun akkertjes verloren. De indringers komen regelmatig bewapend het dorp in, dreigen, mishandelen mensen die te dicht bij "hun" grond komen en dreigen het dorp plat te branden.

De mensen zijn bang. Verschillende mannen zeiden: we slapen slecht, we moeten de wacht houden en we zijn bang. Een ruime week geleden was er een overheidscommissie met miltairen ter plaatse (toevallig viel dat samen met ons bezoek). De indringers hebben een ultimatum gekregen tot het komende weekend. Dan moeten ze weg zijn. Anders volgen er maatregelen. De commissie komt volgende week terug om de situatie te bekijken en eventueel in te grijpen. Het probleem is, dat er wel eerder beloften zijn gedaan. Ook zijn de Mayanga's bang voor eventuele wraakacties van de indringers in de tussenliggende tijd. De situatie is heel moeilijk en velen vroegen ons om voorbede juist gedurende deze periode.
Deze vraag om voorbede deel ik graag met u. Bid om bescherming voor de Mayanga's en hun dorpen. Bid om een goede oplossing als het ultimatum voorbij is. Bid om wijsheid voor de kerk ter plaatse in dit alles. De Broederkerk, die de grootste protestantse kerk in het land is en met name onder de indiaanse volken, heeft invloed in de samenleving. Bid dat men daar op de beste wijze gebruik van maakt. Tenslotte hopen we als Zweedse kerk onze zusterkerk in Nicaragua te kunnen helpen met deze problematiek.

Waarom geven we?

De afgelopen week maakte ik twee dagen mee van de Zweedse Raad voor de Zending. Daar waren zo'n 35 organisaties en kerken vertegenwoordigd. De eerste dag ging het over fund-raising. Er was een spreker die nadacht over waarom we eigenlijk geven aan verschillende doelen. Hij begon bij een beeld van alledag: de vele bedelaars die er tegenwoordig ook in de Zweedse steden zijn. Geven we? En waarom? Of waarom niet? Wat zijn de diepste drijfveren? Daarna ging het over meer strategische en technische zaken rondom fondswerving. Het was leerzaam voor degenen die met fondswerving bezig zijn.

Zending in deze tijd: ook van Afrika naar Stockholm.
Het silhouet van het stadhuis op de achtergrond.

De tweede dag focusseerde meer op zending, vooral vanuit det nieuwe zendingsdokument dat de Wereldraad van Kerken samen met World Evangelical Alliance heeft geproduceerd onder de titel Together towards life. Het is een document waarin het werk van de Heilige Geest een grote plaats heeft. Samen dachten we zo na over wat zending in deze tijd betekent. De tijd dat zending van het westen naar de rest van de wereld gaat is allang voorbij. Zending is een gezamenlijke taak van de kerk in de hele wereld, en geschiedt in verschillende richtingen. Dat zien we ook in Europa. Zweden zendt zendelingen uit, maar is zelf ook ontvanger. Wat beteknt dat voor ons als kerk, en voor ons als zendingsorganisatie. Wat zou dat moeten betekenen voor zendingsopleidingen.

Een practische opdracht was om in groepjes een oude "zendingscollecte-affiche" te bewerken tot iets nieuws. Wij kozen ervoor om een traditionele van ons naar Afrika affische min of meer om te draaien. Zending is van overal naar overal. Europa en Zweden zijn zendingsveld.

In  de Uniting Church in Sweden zijn we in hoge graad met dergelijke thema's bezig. Op het moment wordt er hard gewerkt aan een lange-termijn plan voor zending voor onze kerk, en als basis daarvoor aan een visie over wat zending eigenlijk is. Spannende gesprekken die moeten leiden tot een kerk die beter is toegerust om deel van de zendingsopdracht te zijn!

Samen in de zending

Het proces van samengaan van de drie kerken in Zweden: de Missionskyrka (Vrije Evangelische Bond) waar wij bijhoren, de Baptistenunie en de Methodisten, is in volle gang. Eén van de dingen is de planning van de internationale zending in de toekomst. De afgelopen weken hebben zowel anderen als ikzelf veel tijd besteed aan het voorbereiden van een gezamenlijk plan dat vanaf juli moet gaan gelden. Mijn taak is vooral natuurlijk de regio's Azië en Europa. Het samengaan leidt tot een groter aantal landen waar we actief zijn, maar ook tot het opnieuw bekijken van onze prioriteiten. Het kan zijn dat die op termijn in sommige gevallen verlegd moeten worden. Maar bij dit alles moeten we natuurlijk rekening houden met de banden en overeenkomsten die we hebben met zusterkerken in verschillende landen.
Als je zo aan het plannen bent, en daardoor noodzakelijkerwijs een inventarisatie maakt van wat er zoal geburt is vanuit Zweden in de veschillende landen, stemt dat tot dankbaarheid. We hopen dat het samengaan tot een nog effectievere wijze van zending bedrijven zal voeren.

Vakantie voorbij

Ook in de blogwereld was de vakantie te merken. Onder meer hier. Onze zomer hield onder meer een week vakantie op Gotland in, samen met een aantal familieleden uit Nederland. Gotland is een mooi eiland, een prachtige natuur en een rijke geschiedenis. De hoofdstad Visby heeft een mooi middeleeuws centrum binnen de volledig bewaarde stadsmuren. Binnen de muren en ook elders op het eiland zijn talrijke middeleeuwse kerken bewaard gebleven, maar er zijn ook veel oudere archeologische resten te vinden. Daarnaast zijn er veel fossielen wat natuurlijk een paleontoloog erg aanspreekt. Eén van de hoogtepunten was een bezoek aan een klein eiland, Stora Karlsö, waar een fantastisch vogelleven is. Het hele eiland is een van de oudste nationale parken ter wereld. Alleen Yellowstone in de VS is ouder.

Deze week begon het werk weer. Op dit moment zit ik in de trein naar huis, na een paardagen in Jönköping waar ik samen met collega's een groep jongeren heb getraind die als practicanten voor een aantal maanden (tussen de 4 en 7 maanden) zullen werken in een aantal zendingslanden. Het is geweldig om het enthousiasme te zien waarmee ze zich voorbereiden. Ze zullen een inzet doen in India, China, het Midden-Oosten en de beide Congolanden, op verschillende manieren. Bijzonder was, dat ook een van de kerkleiders uit China aanwezig was en over de situatie in dat land kon vertellen. Het was een inspirerende manier om dit nieuwe seizoen te beginnen.

Litauen

Het vorige weekend bezocht ik de kerk waarmee onze kerk samenwerkt in Litauen, de Evangelisch-gereformeerde Kerk. Het is een kerk met heel oude wortels, uit de 16e eeuw, maar die natuurlijk zwaar geleden heeft onder het Sovjet regime. Vandaag de dag is het een heel kleine kerk. Slechts een procent van de bevolking is protestant in Litauen. De kerk heeft haar centrum in Biržai in het noorden. Daar is ook de grootste van de elf gemeenten gevestigd.
Vanuit Zweden geven we practische steun in onder meer het jeugdwerk (scouting) en muziekleven door middel van uitwisselingen en cursussen. Zo is er over een paar weken een gezamenlijk scoutingkamp van een zweedse gemeente en de kerk in Litauen in Biržai. Daarnaast krijgt het kindertehuis van de kerk een zekere steun via een paar Zweedse gemeenten.
Op de foto sta ik samen met de pastors Rimas Mikalauskas en Sigita Švambariené uit Litauen en Arne Sjöberg van de kerk in Växjö in Zweden, die de samenwerking coordineert.
Litauen is net als Letland zwaar getroffen door de crisis de afgelopen jaren. Mensen die werk hebben hebben vaak veel te lage lonen en grote aantallen Litauers zijn geëmigreerd, op zoek naar werk.

Myanmar ontmoet Sápmi

De Theologische Hogeschool in Stockholm werkt samen met een school in Myanmar (Burma). Onlangs bezocht een groep studenten en leraren Zweden. Het bezoek hield onder meer een paar dagen in Kiruna in, om de samische cultuur te ontmoeten. Een hele middag besteedde ik met deze groep om over theologie voor oorsprongsvolken en voor Samen te spreken. De meeste van de deelnemers hoorden namelijk bij diverse oorsprongsvolken in Myanmar, zoals Chin, Jingpo en Karen. Er was veel herkenning van de situaties van de diverse minderheden. Voor de gelegenheid had ik mijn Lisu klederdracht uit de kast gehaald: de Lisu zijn een volk dat zowel in China als Burma en Thailand woont.

Maar het hoogtepunt kwam 's avonds. Toen hadden we een gezamenlijk dienst - samisch-burmees - georganiseerd. De dienst was voornamelijk in het Engels, met delen in zowel het Samisch, het Burmees, het Kareens en het Zweeds. Op een wonderlijk manier konden we de eenheid in onze Heer ervaren.

Kerk zonder muren...

Ja dat zou koud zijn in ons klimaat. De afgelopen week waren 300 medewerkers van drie kerken (Missionskyrka, Baptisten en Methodisten) bij elkaar voor de zgn. "Winterconferentie". Drie belangrijke sprekers waren drie mensen van Church of Scotland, die vertelden over hun project "Church without walls" (kerk zonder muren dus...). Gedurende een decennium hebben ze bewust gewerkt aan het wegnemen van de onzichtbare muren die mensen buitensluiten van de gemeenschap.

Het was inspirerend om te horen hoe zij op heel practische manieren nieuwe wegen vinden om mensen te bereiken met het evangelie!
Nieuwsgierig? Zie hun website:
http://www.churchofscotland.org.uk/churchwithoutwalls/index.htm

China

De vorige week bracht ik een bezoek aan China, aan de stad Wuhan aan de Yangtse rivier. Daar heeft de Mission Covenant Church al jaren goede contacten met de kerk. Onder meer geven zweedse gemeentes steun aan de predikantenopleiding, aan kerkbouw en aan een voor China unieke school. Het is een school voor jongeren die op een of andere manier buiten het (veeleisende) reguliere schoolsysteem zijn terecht gekomen. Ze krijgen hier een tweede kans. Aan deze school werkte een door onze jeugdorganisatie uitgezonden praktikant, gedurende ongeveer zeven maanden.

Het was een bijzondere ervaring om aan een dienst deel te nemen in een van de kerken in Wuhan en te zien hoe er zo'n 30 mensen naar voren kwamen omdat ze Christen willen worden. Dit was geen uitzondering, maar eerder regel! De kerk groeit in China.

Indeze regio van China werkten gedurende vele jaren zweedse zendelingen, tot ze in 1950 het land moesten verlaten. Ze gingen toen naar Japan, waar ze een kerk stichtten waar ook nog steeds mee wordt samengewerkt. Maar gedurende de laatste 20 jaar zijn de contacten met het oude veld hernieuwd - maar nu met een onafhankelijke, zelfstandige Chinese kerk.Een nieuwe samenwerking waar we aan beide zijden veel van kunnen leren.

Samenwerking

Samenwerking is altijd positief. Met de Lutherse Kerk in Kiruna hebben we niet zoveel samenwerking gehad, maar dat groeit de laatste tijd. Al enige tijd is er een gezamenlijke activiteit voor vluchtelingenvrouwen en hun kinderen, die anders erg geïsoleerd zijn. Dat leidde het afgelopen weekend tot een paar dagen rond het thema "internationaal" samen met de luthersen. Op donderdag was er een gezamenlijke dienst in de grote kerk van Kiruna, waar Gerdien preekte. De dag erna was er een voordracht met aansluitend lunch met internationaal thema. En op zondag was de gezamenlijke ochtenddienst in onze kerk, waar de voorganger van de Lutherse Kerk preekte. Het was een goede samenwerking, en we zien uit naar meer gezamenlijke activiteiten in de toekomst!

Estland

Morgen reis ik naar Estland voor een paar dagen. Estland is het land waar ECM in 1904 werd opgericht door J.P. Raud. Tegenwoordig heeft onze kerk een samenwerking met de Unie van Evangelische en Baptistenkerken. ECM is helaas niet meer actief in Estland, maar op deze wijze is er toch een link.
Het is mijn eerste bezoek, maar er zijn nauwe banden met de kerk in Estland. Vanuit Estland heeft men meerdere malen gevraagd naar het werk onder de Samen. De estsiche en de samische taal zijn aan elkaar verwant en ik herken dan ook woorden als ik op hun website kijk. De kerk in Estland is geïnteresseerd in een samenwerking als het gaat on Samisch werk.

De Missionskyrkan heeft al verschillende malen geholpen met evangelisatiewerk in Estland. De komende zondag zal ik preken in een russisch sprekende gemeente in Estland.

Zweden zendingsland?

We komen het nog steeds tegen. Mensen, die hun vraagtekens hebben bij Zweden als zendingsland. Het is een christelijk land, toch? Met 75% lidmaatschap in de voormalige staatskerk?

Dat Zweden werkelijk een zendingsveld is, blijkt uit de laatste Gallup survey over religiositeit in de wereld. In 143 landen vroeg men of religie een rol speelt in het dagelijks leven. Het resultaat is interessant. Zweden komt met 17% op de tweede plaats van onderen. Voor 83% speelt religie dus geen enkele rol in het dagelijks leven! Het enige land dat nog minder religieus is, is Estland, het land waar ECM ooit gestart is, met 14%. Een paar andere buurlanden, Noorwegen en Denemarken, zijn bijna net zo on-religieus als Zweden, met 20 en 18%. Het meest religieuse land is Egypte, met 100%, gevolgd door Bangla Desh met 99%. Overigens betekent een hoog percentage natuurlijk niet dat een land geen zendingsveld is vanuit een christelijk standpunt. Het grootste deel van die 100% in Egypte zijn uiteraard moslims. Weinig van de top-10 hebben een christelijke meerderheid. Een uitzondering is Congo met 98%, een land met een grote christelijke kerk.

Godsdienst is niet relevant voor de meeste Zweden. Dat bevestigt dit onderzoek. Zweden, en ook een deel van zijn buurlanden, zijn hoogst actueel als zendingsveld.

De minst religieuze landen
Estland 14 %
Zweden 17 %
Denemarken 18 %
Noorwegen 20 %
Tjechië 21 %
Azerbajdzjan 21 %
Hong Kong 22 %
Japan 25 %
Frankrijk 25 %
Mongolië 27 %
Witrusland 27%

De meest religieuze landen
Egypte 100%
Bangla Desh 99%
Sri Lanka 98%
Indonesië 98%
Congo 98%
Sierra Leone 98%
Malawi 98%
Senegal 98%
Djibouti 98%
Marokko 98%
Verenigde Arab. Emiraten 98%

(Bron: Gallup. Een aantal landen zijn niet in het onderzoek betrokken, onder meer IJsland, Suriname, Groenland, China. Zie Gallups onderzoek)

FMT

Deze week is Gerdien in Madrid, om deel te nemen aan de FMT (Filed Ministry Team) vergadering. Daar komt van elk land waar ECM werkt een vertegenwoordiger om over verdere ontwikkelingen binnen ECM te praten. Voor Zweden is dat dus Gerdien. Ze blijft nog een paar dagen extra om wat meer met Ron Anderson, de Velddirecteur van ECM International, te spreken. Aangezien heel veel ECM'ers in Spanje of Zuid Europa werken, is het een handige plek om bij elkaar te komen, ook uit financieel oogpunt. Gerdien beleeft dus even wat meer warmte dan we hier in Kiruna hebben. Vandaag ben ik onze vriezer aan het ontdooien. De inhoud ligt buiten naast de voordeur, daar is het kouder dan in de vriezer :-)

Gister heeft het voor het eerst sinds een hele tijd weer eens gesneeuwd. mooi, weer een vers laagje wit over alles heen.

Morgen is het 6 februari: de Dag van het Samische Volk (soms wat slordig samische nationale dag genoemd, maar dat kan natuurlijk niet aangezien er geen samische natie is.). Dat wordt in heel Scandinavië door de Samen gevierd. De laatste paar jaar heeft Kiruna een officiële viering in het Stadhuis, georganiseerd door de Samische Vereniging. Dat is in de namiddag, om zes uur hebben we dan een samische kerkdienst. Daar zal het thema centraal staan van de vrijheid in Christus: vrijheid om God te dienen op manier die past bij de eigen cultuur.

Na morgen hoort u er meer van.

Aanslagen in Mumbai en onrust in Thailand

Het is een rare gewaarwording een paar dagen naar thuiskomst uit India plaatsen in Mumbai (Bombay) terug te zien op de tv, maar nu als plaatsen van terroristische aanslagen. Eén avond was ik samen met een leider van de kerk in India op het plein voor het hotel Taj Mahal (zie foto), waar terroristen zich lang verschansten. Deze man liet weten dat de sfeer gespannen is in Mumbai en mensen hielden zich binnen - wat voor Mumbai, de "stad die nooit slaapt" erg ongewoon is. Ook het altijd overvolle centraal station, vanwaaruit ik de nachttrein naar Solapur nam vorige week, was het toneel van geweld.

Het ziet ernaar uit dat het hele doel van de aanslagen is om de stabiliteit in de regio, niet in het minst de verbeterende relaties tussen India en Pakistan, te saboteren. Laat het een onderwerp van gebed zijn dat beide landen zullen inzien dat de acties in feite gericht zijn tegen beide landen en hun streven naar goede relaties niet opgeven!

In Thailand is het ook onrustig. Daar bevindt zich een groep vertegenwoordigers uit zowel Zweden als andere landen in Azië voor een conferentie over samenwerking in zending. De conferentie is afgelopen maar de mensen zitten vooralsnog vast.

Oorsprongsvolk in India

In India bezocht ik het Kurku-volk. Dit volk leefde in de bossen in de bergen van Melghat, totdat het gebied reservaat werd voor de tijgers. De Kurku werden weggestuurd en kregen land net buiten het reservaat, met de bedoeling landbouwers van ze te maken. Dat lukte niet goed, en er is veel ondervoeding. In een veertiental dorpjes helpt de kerk de mensen nu te leren om in hun levensonderhoud te voorzien. Het werk van de kerk wordt erg gewaardeerd, ook al zijn deze mensen (nog) geen Christenen.
De gezondheid van de mensen is tijdens het jaar dat dit project nu loopt merkbaar vooruit gegaan. Op de foto is te zien hoe wij in dit dorp op traditionele wijze verwelkomd werden.

Wonen op de vuilnisbelt

Terug van een vruchtbare reis naar India, in de deelstaat Maharashtra, waar ik Hindustani Covenant Church bezocht. Mumbai (Bombay), Pune, Sholapur en Melghat. Behalve het nationale centrum van HCC en een aantal gemeentes en hun Bijbelschool bezocht ik ook een aantal ontwikkelingsprojecten. HCC doet daar veel aan en die projecten leiden in een latere fase vaak tot nieuwe gemeenten. Diakonie en evangelisatie gaan hand in hand.


De eerste dag bezocht ik een paar plaatsen waar men onderwijs geeft aan kinderen in de uitgebreide sloppenwijken van Mumbai. Het ergste was de enorme vuilnisbelt van zo'n 200 hectare - de grootste van Azië. Daar werken 3000 kinderen met het zoeken naar bruikbaar afval in dit giftige milieu. Het wordt daarna door hun ouders verkocht in de omliggende sloppenwijk. Deze kinderen groeien dus letterlijk op in het vuilnis. Ongezond, geen school, slecht eten. HCC heeft er een drietal centra waar kinderen een paar uur onderwijs kunnen krijgen alsmede een goede maaltijd. Deze worden gerund door vrijwilligers, met hulp van een aantal sociale werkers. Een geweldig werk dat grote indruk maakte! Vanuit Zweden, via onze zendingscollectes, is de Missionskyrka in staat om dergelijk werk te ondersteunen.

India

Het komende weekend reis ik naar India, naar Mumbai, Sholapur, Pune en Melghat, om Hindustani Covenant Church te bezoeken. Met deze kerk werkt de Missionskyrka samen in India. Het is een kennismakingsbezoek. Vorige week was de president van de kerk een paar dagen in Zweden en konden we al wat voorbereiden. Het is een kerk die bijzonder snel gegroeid is de laatste jaren en die op haar beurt ook pioniertprojecten in Zweden heeft ondersteund. Er is een goede wederzijdse relatie van uitwisseling van pastors, kortverbanders, voorbede etc. Op het moment wordt er in Zweden steun gegeven aan de opvang van vervolgde Christenen in de deelstaat Orissa en ook aan de grote overstromingen in Bihar in Noord-India.

In Melghat en ook op andere plaatsen werkt HCC met oorsprongsvolken (zogenaamde "tribal people") hetgeen ook een connectie naar het samische werk geeft. Een voorbedeonderwerp is bescherming tijdens de reis, ook voor mijn collega die nu al in India is en deze week ook Orissa bezoekt.

De komende week dus geen berichten hier, maar na thuiskomst (de 24e) kunt u hier zien hoe de reis gegaan is.

Manifestatie voor India

Als reaktie op het geweld tegen christenen werd vandaag in Stockholm een manifestatie tegen de vervolgingen gehouden, voor de indische ambassade. Deze werd georganiseerd door de zweedse Evangelische Alliantie. Geïnteresseerden kunnen hier een serie foto's zien:
http://www.dagen.se/dagen/gallery/?ID=indikrist
Onze kerk, de Missionskyrka, heeft een open brief naar de indiase regering gezonden, waar deze gevraagd wordt om de rechten van christenen in Orissa te beschermen. Een soortgelijke brief werd al onlangs door de IFFEC, de Internationale Fed van Vrije Evangelische Kerken, gezonden.

India

De zendingsafdeling van de Missionskyrka heeft veel contact met een zusterkerk in India (Hindustani Covenant Church). De laatste weken is het erg onrustig in delen van India. In de deelstaat Orissa en sinds kort ook in Karnataka worden christenen ernstig vervolgd. Velen zijn op de vlucht voor geweld van fundamentalistische hindoe's en een aantal pastors en andere christelijke werkers zijn vermoord. Onze kerk roept samen met andere kerken op tot gebed voor de indiase christenen. We bidden dat er een eind aan de vervolgingen mag komen en dat de overheid ook op een juiste manier zal kunnen ingrijpen.

Engelstalige dienst

Omdat er in de diensten in Kiruna regelmatig een behoorlijk aantal asielzoekers komen uit vooral afrikaanse landen, maar ook uit enkele andere landen, houden we de komende zondagmiddag een geheel engels en franstalige dienst. Als dit goed uitvalt zullen we met enig regelmaat dergelijke diensten houden. Deze eerste dienst is werkelijk een gebedsonderwerp!
We zijn dankbaar voor de mensen uit allerlei landen die onze gemeenschap verrijken. Onze gemeenteleden en kerkdienstbezoekers vertegenwoordigen een heel aantal volken: behalve Zweden, Sápmi, Finland, Nederland (ja wie zouden dat zijn?), Brazilie, Eritrea, Burundi, Kameroen, Kongo, Iran, Duitsland, en vast nog wel een enkele meer. En dat allemaal in een groep van een 35-40 personen!