Gebedsverhoring

De afgelopen maandag zat ik met de Eurazië-groep in de Uniting Church in Sweden. Dat is een groep van een aantal mensen uit het hele land die geïnteresseerd zijn  en actief zijn als het gaat om zending in Europa. Daar zitten mensen met eigen contacten in verschillende landen, die regelmatig reizen en die samen met mij nadenken over hoe we het werk in verschillende landen verder kunnen ontwikkelen.

Eén van onze prioriteiten is de zogenaamde "Turkse gordel". Die strekt zich van Turkije via de Kaukasus en Centraal-Azië tot in West-China, en omvat ook delen van Rusland. De meeste (maar niet alle) volken in deze landen spreken talen uit de turkse taalgroep. In grote delen van dit gebied is er geen vrijheid van godsdienst en is het aantal christenen erg klein. In veel landen worden christenen (en in een aantal landen ook moslims) vervolgd. Tegelijkertijd is het een regio waar bijzonder weinig zending is.

Onze kerk heeft contacten in een aantal landen, en er is een visie om meer te kunnen doen in het gehele gebied. Daar is natuurlijk geld voor nodig. Daar spraken we over. We spraken ook over de vraag uit één van de landen in het Kaukasusgebied, aan de uiterste grens van Europa, om te helpen om Bijbels in te kopen. Normaal mogen er geen Bijbels worden ingevoerd, maar nu heeft het Bijbelgenootschap er 3000 mogen importeren met toestemming van de overheid. Nu wil het kerkgenootschap waar we contact mee hebben er een groot aantal van kopen om uit te delen aan vaak arme gemeenteleden ver van de hoofdstad. Dat gaat om grote bedragen. Een boek in dat land kost ongeveer net zoveel als in Nederland. Maar de lonen zijn niet net zo hoog. We besloten een oproep uit te sturen en hiervoor te bidden.

Vandaag bleek een Zweedse gemeente een ongewoon grote gift te willen doen voor de ontwikkeling van zending in precies dit gebied. Dat betekent dat we een flink aantal Bijbels kunnen financieren, en ook middelen hebben voor andere nieuwe projecten in deze regio!

Bijbelvertaling in het Samisch

Vorige week was het weer zover. Vertegenwoordigers uit drie landen hadden een jaarlijkse ontmoeting om over de voortgaande vertaling van het Oude Testament in het samisch te praten. Ik was erbij als een van de drie zweedse vertegenwoordigers. Ditmaal ontmoetten we elkaar in Tromsö. De directeur van het Noors Bijbelgenootschap, Stein Mydske, benadrukte hoe belangrijk het is om een Bijbel in de eigen taal te hebben. Hij vertelde dat toen de Bijbel in het Kechua (indianentaal in Ecuador) uitkwam, het kerkbezoek markant steeg en sociale problemen markant minder werden. Gods woord transformeert mensenlevens en samenlevingen! Zo spraken we over vertaalproblemen, gebruik van de Bijbel in het samisch kerkleven enzovoort. De Bijbel, het fundament van elk zendingswerk. Over een paar jaar ook in het Noord Samisch!

Samische Bijbel

Vandaag ben ik in Tromsö in Noorwegen aangekomen, na een 400 km lange rit door de bergen en langs de fjorden. Hier vind de jaarlijkse bijeenkomst plaats van de drie scandinavische bijbelgenootschappen rond de noordsamische Bijbelvertaling waar aan wordt gewerkt. De vertalers en de stuurgroep komen samen met vertegenwoordigers van de bijbelgenootschappen. Ik ben al een heel aantal jaren bij dit werk betrokken via het zweedse bijbelgenootschap.
De komende dagen zullen we de voortgang van het vertaalwerk bekijken, maar ook over het genruik van de vertaling in de liturgie praten. Het is altijd interessant om zo in de keuken van het vertaalwerk te kunnen kijken!

Het Oude Testament nadert zijn voltooing. Er wordt ok gewerkt aan een revisie van het eerder gepubliceerde Niuewe Testament. Over een aantal jaren moet dan eindelijk de hele Bijbel beschikbaar zijn een het Noordsamisch.